ครบรอบ 1 ขวบแล้วซินะ

วันที่ 23 กันยายน 2553 เป็นวันครบรอบ 1 ขวบของน้องต้นกล้า ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าเวลา 1 ปี มันจะผ่านไปรวดเร็วมากเลย จากวันแรกที่คลอดเขาออกมา เขายังตัวแดง เท้า มือ นิดเดียวเอง ยังนอนอยู่เลย แต่มาวันนี้ เขาโตขึ้น ทำอะไรได้หลายอย่างขึ้น พูดมาก กินเก่ง เดินเก่ง คลานเก่ง แล้วก้ออีกหลาย ๆ อย่างเลย อยากจะบอกว่ารักลูกมากเลยนะ แล้วก้อรัก พ่อกับแม่มากเลยด้วย เพราะกว่าจะมาถึงวันนี้เรารู้เลยว่ามันเป็นยังงัย เหนื่อยนะ แต่ก้อมีความสุข

วันที่ลูกพลิกคว่ำได้

วันที่ 7 ม.ค.53 เป็นวันแรกที่ลูกสามารถพลิกคว่ำเองได้โดยที่เราไม่ต้องคอยช่วย หลังจากที่เขาพยายามที่จะพลิกคว่ำอยู่หลายวันจนน่าสงสาร และวันนี้เขาก้อทำได้เอง แม่ดีใจมากเลยที่ลูกสามารถที่จะมีพัฒนาการต่าง ๆ ได้มากขึ้นตามลำดับ แม่ไม่รู้หลอกว่าเด็กคนอื่นเขาจะมีพัฒนาการไปถึงไหนแล้ว แต่แม่รู้เพียงว่าลูกของแม่มีพัฒนาการไปเรื่อย ๆ และก่อนนหน้านี้ลูกของแม่ก้อคุยเก่งมาก มีเสียงอ้อแอ้แล้ว และก้อยิ้มเก่ง หัวเราะมีเสียงด้วย เจอใครก้อยิ้มให้และคุยด้วยตลอด ไม่เคยกลัวคนเลย น่ารักมากเลยนะลูกชายของแม่
แต่อีกเรื่องนึงที่เป็นปัญหามากสำหรับลูกก้อคือการขับถ่าย เพราะว่าลูกไม่ยอมที่จะถ่ายทุกวัน บางครั้งก้อ 3-4 วันแม่เครียดมากเลยกับเรื่องนี้ แต่บางคนก้อบอกว่าเป็นเรื่องธรรมดาของเด็ก ก้อพยายามที่จะคิดแบบนั้นนะ แต่ถ้ามากกว่า 5 วัน คงต้องมีการสวนบ้างแล้วหละลูกรัก แต่รอดูก่อนนะว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป

เมื่อลูกท้องเสีย

ตอนนี้คุณแม่ไม่รู้เหมือนกันนะว่าหนูเป็นอะไร ถ่ายเป็นฟอง สีเหลือง บางทีก็มีสีเขียวบ้าง และก็ถ่ายเป็นน้ำด้วย บาทีแค่หนูตดก็มีน้ำตามออกมาแล้วหล่ะ รู้ไหมว่าคุณแม่เครียดมากเลย เพราะว่าหนูมีอาการแบบนี้มาหลายวันแล้ว ว่าจะพาไปหาคุณหมออยู่เหมือนกันนะ แต่ว่ารอดูอาการก่อนดีหว่าว่าจะดีขึ้นหรือเปล่า โทรถามอาการ ก็ได้ความรู้ที่ว่าน่าจะเป็นเพราะว่าอาหารที่กินเข้าไปไม่สะอาดหรือเปล่าหรือว่าหนูหยิบอะไรที่ไม่สะอาดเข้าปาก เวลาคุณแม่ให้นมก็ต้องไปล้างมือและล้างตัวก่อนด้วย เพราะว่าบางทีอาจจะมีเชื้อไวรัสปนอยู่กับอะไรก็ได้ คุณแม่พยายามรักษาความสะอาดมากที่สุดเลยนะ เพื่อลูกคนดีของคุณแม่

เมื่อลูกเป็นผื่นที่หน้า

เมื่อหนูอายุได้ 15 วัน ผื่นขึ้นที่หน้าหนูนิดหน่อย คุณแม่ก็ทาแป้งและแซมบั๊กให้ แต่ก้อยังไม่ดีขึ้นเลย คุณแม่ก็พยายามที่จะทำความสะอาด และดูแลอย่างดี แต่ก็ไม่ดีขึ้น กลับเป็นมากกว่าเดิม คุณแม่เลยพาหนูไปหาหมอ หมอบอกว่าน่าจะเป็นภูมิแพ้ ให้คุณแม่งดนมวัว อาหารที่เสี่ยงกบอาการแพ้ต่าง ไ และให้ยามาทาด้วย พอกลับมาจากโรงพยาบาล คุณแม่ยังไม่ได้ทายาให้ แต่ทาหลังจากนั้น 1 วัน แต่ทาแค่ เวลาเดียวเท่านั้น และก้อยังทำความสะอาดหนูอยู่เหมือนเดิม พอวันที่สามกับวันที่สี่ ก็ทายาทั้งเช้าและเย็น ปรากฏว่าหน้าหนูเป็นมากกว่าเดิม คือแดงทั้งหน้า ท้งตา ใบหู ตัว คราวนี้คุณแม่เครียดมากเลย พอวันที่ห้าก้อหยุดทายา พอหลังจากนั้นอาการก็ดีขึ้น สงสัยหนูจะแก้ยาที่คุณหมอให้มาแน่เลย แต่ที่ตัวก็ยังมีผื่นบ้างนิดหน่อยนะ คุณแม่ก็เลยไมารู้เลยว่าหนูเป็นอะไร หรือว่าแพ้อะไรแน่ แต่ถ้าหนูดีขึ้นคุณแม่ก็ดีใจแล้วหล่ะ รักนะคนดีของคุณแม่

ตอนอยู่โรงพยาบาล

คุณแม่ต้องทำการพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล 4 วัน 3 คืน
วันที่สอง คุณพยาบาลพาหนูมาให้คุณแม่เลี้ยงที่ห้อง วันนี้คุณแม่สามารถลุกจากเตียงได้แล้ว และก็พยายามให้นมหนูด้วย แต่เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากเลยนะ เพราะว่าน้ำนมคุณแม่ไม่ยอมใไ้ความร่วมมือ มันไม่ยอมไหลออกมาเลย คุณแม่เครียดมากมายเลยนะ แต่ก็ต้องพยายามทำจัย
วันที่สาม คุณพยาบาลพาคุแม่ไปดูวีดีโอเรื่องการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และพาไปสอนอาบน้ำให้หนูด้วย
วันที่สี่ วันนี้เราได้กลับบ้านกันแล้วนะ ดีจัยไหมลูกรัก วันนี้คุณน้าไปรับเรากลับบ้านด้วย

วันแรกของลูก

วันที่ 23 กันยายน 2552 เป็นวันแรกที่เราได้เจอกัน
วันนี้คุณแม่ไปหาหมอตั้งแต่ 9 โมงเช้า เพื่อไปรอคลอด คุณแม่นอนเจ็บท้องรอคลอด อยู่ในห้องคลอด ตั้งแต่เช้า จนถึง 4 โมงเย็น
ตอนรอคลอดนั้นช่างยาวนานเหลือเกิน กว่าปากมดลูกจะเปิดออกมาได้ทีละเซ็นต์ ทั้งเจ็บปวด และทรมานมากเลย ตอนประมาณ บ่ายกว่า ๆ คุณน้าก้อมาอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ในห้องรอคลอด ตอนนั้นแม่เจ็บท้องมากเลย แต่ปากมดลูกก้อไม่ยอมเปิดหมดซักที เปิดได้แค่ 8 เซ็นต์กว่า ๆ เอง แล้วหัวใจของหนูก้อเต้นอ่อนลงมากเลย และทีสำคัญหนูไม่ยอมเอามือลงไปข้างล่าง หนูเอามือขึ้นมาไว้บนหัว นี่แหละเป็นอีกปัญหาหนึ่งที่ทำให้คลอดเองไม่ได้ ดังนั้นแม่จึงตัดสินใจที่จะผ่าคลอด เพราะว่าถ้าปล่อยเอาไว้หนูอาจจะเป็นไรก็ไม่รู้ ดังนั้นหมอจึงพาคุณแม่ไปห้องคลอด ตอนเข้าไปในห้องคลอด คุณพ่อเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนเราด้วย พอคุณหมอบล็อคหลังเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่รู้สึกเจ็บเลย แล้วคุณหมอก้อเอาหนูออกมาจากท้องของคุณแม่ เพียงแค่แม่ได้ยินเสียงหนู แม่ก็ดีใจมากแล้ว และคุณพยาบาลก็พาหนูไปทำความสะอาด หนูคลอดออกมาตอนเวลา 16.49 น. น้ำหนัก 2890 กรัม พอทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว คุณพยาบาลก็พาหนูมาให้คุณแม่หอมแก้ม 1 ฟอด แล้วก้อพาหนูไป คุณแม่ก้อไปพักฟื้นต่อ ประมาณ สองทุ่ม คุณพยาบาลก็พาหนูมาให้คุณแม่ดูที่ห้องพัก แต่เราก้อยังอุ้มกันไม่ได้ เพราะเขาห้ามคุณแม่ลุกจากเตียง หนูน่ารักมากเลย ดีใจนะเราได้เจอกันแล้ว ลูกรักของคุณแม่