เมื่อลูกท้องเสีย

ตอนนี้คุณแม่ไม่รู้เหมือนกันนะว่าหนูเป็นอะไร ถ่ายเป็นฟอง สีเหลือง บางทีก็มีสีเขียวบ้าง และก็ถ่ายเป็นน้ำด้วย บาทีแค่หนูตดก็มีน้ำตามออกมาแล้วหล่ะ รู้ไหมว่าคุณแม่เครียดมากเลย เพราะว่าหนูมีอาการแบบนี้มาหลายวันแล้ว ว่าจะพาไปหาคุณหมออยู่เหมือนกันนะ แต่ว่ารอดูอาการก่อนดีหว่าว่าจะดีขึ้นหรือเปล่า โทรถามอาการ ก็ได้ความรู้ที่ว่าน่าจะเป็นเพราะว่าอาหารที่กินเข้าไปไม่สะอาดหรือเปล่าหรือว่าหนูหยิบอะไรที่ไม่สะอาดเข้าปาก เวลาคุณแม่ให้นมก็ต้องไปล้างมือและล้างตัวก่อนด้วย เพราะว่าบางทีอาจจะมีเชื้อไวรัสปนอยู่กับอะไรก็ได้ คุณแม่พยายามรักษาความสะอาดมากที่สุดเลยนะ เพื่อลูกคนดีของคุณแม่

เมื่อลูกเป็นผื่นที่หน้า

เมื่อหนูอายุได้ 15 วัน ผื่นขึ้นที่หน้าหนูนิดหน่อย คุณแม่ก็ทาแป้งและแซมบั๊กให้ แต่ก้อยังไม่ดีขึ้นเลย คุณแม่ก็พยายามที่จะทำความสะอาด และดูแลอย่างดี แต่ก็ไม่ดีขึ้น กลับเป็นมากกว่าเดิม คุณแม่เลยพาหนูไปหาหมอ หมอบอกว่าน่าจะเป็นภูมิแพ้ ให้คุณแม่งดนมวัว อาหารที่เสี่ยงกบอาการแพ้ต่าง ไ และให้ยามาทาด้วย พอกลับมาจากโรงพยาบาล คุณแม่ยังไม่ได้ทายาให้ แต่ทาหลังจากนั้น 1 วัน แต่ทาแค่ เวลาเดียวเท่านั้น และก้อยังทำความสะอาดหนูอยู่เหมือนเดิม พอวันที่สามกับวันที่สี่ ก็ทายาทั้งเช้าและเย็น ปรากฏว่าหน้าหนูเป็นมากกว่าเดิม คือแดงทั้งหน้า ท้งตา ใบหู ตัว คราวนี้คุณแม่เครียดมากเลย พอวันที่ห้าก้อหยุดทายา พอหลังจากนั้นอาการก็ดีขึ้น สงสัยหนูจะแก้ยาที่คุณหมอให้มาแน่เลย แต่ที่ตัวก็ยังมีผื่นบ้างนิดหน่อยนะ คุณแม่ก็เลยไมารู้เลยว่าหนูเป็นอะไร หรือว่าแพ้อะไรแน่ แต่ถ้าหนูดีขึ้นคุณแม่ก็ดีใจแล้วหล่ะ รักนะคนดีของคุณแม่

ตอนอยู่โรงพยาบาล

คุณแม่ต้องทำการพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล 4 วัน 3 คืน
วันที่สอง คุณพยาบาลพาหนูมาให้คุณแม่เลี้ยงที่ห้อง วันนี้คุณแม่สามารถลุกจากเตียงได้แล้ว และก็พยายามให้นมหนูด้วย แต่เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากเลยนะ เพราะว่าน้ำนมคุณแม่ไม่ยอมใไ้ความร่วมมือ มันไม่ยอมไหลออกมาเลย คุณแม่เครียดมากมายเลยนะ แต่ก็ต้องพยายามทำจัย
วันที่สาม คุณพยาบาลพาคุแม่ไปดูวีดีโอเรื่องการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และพาไปสอนอาบน้ำให้หนูด้วย
วันที่สี่ วันนี้เราได้กลับบ้านกันแล้วนะ ดีจัยไหมลูกรัก วันนี้คุณน้าไปรับเรากลับบ้านด้วย

วันแรกของลูก

วันที่ 23 กันยายน 2552 เป็นวันแรกที่เราได้เจอกัน
วันนี้คุณแม่ไปหาหมอตั้งแต่ 9 โมงเช้า เพื่อไปรอคลอด คุณแม่นอนเจ็บท้องรอคลอด อยู่ในห้องคลอด ตั้งแต่เช้า จนถึง 4 โมงเย็น
ตอนรอคลอดนั้นช่างยาวนานเหลือเกิน กว่าปากมดลูกจะเปิดออกมาได้ทีละเซ็นต์ ทั้งเจ็บปวด และทรมานมากเลย ตอนประมาณ บ่ายกว่า ๆ คุณน้าก้อมาอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ในห้องรอคลอด ตอนนั้นแม่เจ็บท้องมากเลย แต่ปากมดลูกก้อไม่ยอมเปิดหมดซักที เปิดได้แค่ 8 เซ็นต์กว่า ๆ เอง แล้วหัวใจของหนูก้อเต้นอ่อนลงมากเลย และทีสำคัญหนูไม่ยอมเอามือลงไปข้างล่าง หนูเอามือขึ้นมาไว้บนหัว นี่แหละเป็นอีกปัญหาหนึ่งที่ทำให้คลอดเองไม่ได้ ดังนั้นแม่จึงตัดสินใจที่จะผ่าคลอด เพราะว่าถ้าปล่อยเอาไว้หนูอาจจะเป็นไรก็ไม่รู้ ดังนั้นหมอจึงพาคุณแม่ไปห้องคลอด ตอนเข้าไปในห้องคลอด คุณพ่อเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนเราด้วย พอคุณหมอบล็อคหลังเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่รู้สึกเจ็บเลย แล้วคุณหมอก้อเอาหนูออกมาจากท้องของคุณแม่ เพียงแค่แม่ได้ยินเสียงหนู แม่ก็ดีใจมากแล้ว และคุณพยาบาลก็พาหนูไปทำความสะอาด หนูคลอดออกมาตอนเวลา 16.49 น. น้ำหนัก 2890 กรัม พอทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว คุณพยาบาลก็พาหนูมาให้คุณแม่หอมแก้ม 1 ฟอด แล้วก้อพาหนูไป คุณแม่ก้อไปพักฟื้นต่อ ประมาณ สองทุ่ม คุณพยาบาลก็พาหนูมาให้คุณแม่ดูที่ห้องพัก แต่เราก้อยังอุ้มกันไม่ได้ เพราะเขาห้ามคุณแม่ลุกจากเตียง หนูน่ารักมากเลย ดีใจนะเราได้เจอกันแล้ว ลูกรักของคุณแม่